ایران سم یک تحدید برای حشرات
سمزدن درختها در فصل زمستان
فهرست:
- مقدمه
- چرا سمپاشی در زمستان مهم است؟
- سمپاشی زمستانی دقیقاً چه زمانی انجام میشود؟
- چه سمهایی در سمپاشی زمستانی استفاده میشود؟
- مراحل انجام سمپاشی زمستانی
- چه اشتباهاتی رایج است؟
- تأثیر سمپاشی زمستانی بر محیطزیست
- آیا همه درختها نیاز به سمپاشی زمستانی دارند؟
- نقش سمپاشی زمستانی در افزایش محصول
- بهترین و پرفروشترین کود کشاورزی (20-20-20)
مقدمه
زمستان برای درختها فقط سوز و سرما نیست؛ در واقع یک جور وقتِ استراحت است که آفات و بیماریها از آن سوءاستفاده میکنند. آنها مثلِ جاسوسها در گوشه و کنارِ شاخهها و شکافِ تنهی درخت پنهان میشوند و کمین میکنند تا به محضِ گرم شدنِ هوا، دوباره حمله کنند. سمپاشی زمستانی یعنی یک فرصتِ عالی! تا وقتی درخت در خواب ناز است، ما سراغش میرویم و با محلولهای مخصوص، حسابِ آفات را میرسیم. اینجوری قبل از اینکه بهار شود و آنها بیدار شوند، جمعیتشان را تارومار میکنیم تا درخت با خیال راحت جوانه بزند.اگر این کار درست و در زمان مناسب انجام شود، میتواند بهطور چشمگیری از خسارتهای بهاره کم کند.

چرا سمپاشی در زمستان مهم است؟
باید بدانی که اکثر این حشرات موذی، تخمها یا لاروهایشان را دقیقاً جایی میگذارند که دست ما به آنها نرسد؛ مثلاً لای شکافهای پوست تنه، روی شاخههای نازک یا درست بغلِ گوشِ جوانهها. آنها آنجا جا خوش میکنند تا زمستان بگذرد و به محض بهار، سفرشان را شروع کنند.با گرم شدن هوا، این تخمها باز میشوند و نسل جدید آفات شروع به تغذیه میکند. اگر در زمستان با یک برنامه دقیق جمعیت اولیه را پایین بیاوریم، در بهار نیاز به سمهای قوی و تکرارهای زیاد کمتر میشود.درختان میوه مثل سیب، گلابی، هلو، زردآلو و مرکبات بیشترین سود را از این کار میبرند، چون آفات تخصصی و پرتعداد دارند. آفات رایجی مثل شپشکها، شتهها و کنهها از اهداف اصلی سمپاشی زمستانی هستند.
سمپاشی زمستانی دقیقاً چه زمانی انجام میشود؟
بهترین وقت برای این کار، همین روزهای آخر زمستان است؛ درست قبل از اینکه جوانهها به خودشان بیایند و متورم شوند. یعنی زمانی که درخت هنوز در خواب ناز است اما آن سرمای استخوانسوز و شدید هم دیگر تمام شده و هوا کمی آرامتر شده است. اگر خیلی زود سمپاشی کنیم و بعد از آن باران شدید بیاید، اثر سم کم میشود. اگر خیلی دیر انجام شود و جوانهها باز شوند، ممکن است به بافتهای حساس آسیب برسد.در مناطق مختلف، زمان دقیق فرق میکند. در مناطق معتدل معمولاً از بهمن تا اوایل اسفند مناسب است. در مناطق سردتر ممکن است کمی دیرتر انجام شود. نکته مهم این است که دمای هوا بالای صفر و بدون یخبندان باشد.

چه سمهایی در سمپاشی زمستانی استفاده میشود؟
پرطرفدارترین چیزی که برای این کار استفاده میشود، همین «روغنهای معدنی» یا همان روغن ولکِ خودمان است. این روغنها جادوی خاصی ندارند، فقط وقتی روی شاخهها پاشیده میشوند، یک لایه روی بدن حشرات و تخمهایشان میکشند و راهِ نفسشان را میبندند؛ به همین سادگی آنها را خفه میکنند مزیت بزرگ روغن این است که نسبتاً کمخطرتر از بسیاری از سمهای شیمیایی دیگر است و به حشرات مفید آسیب کمتری میزند، چون در زمان خواب درخت استفاده میشود.

گاهی اوقات برای اینکه خیالمان کاملاً راحت شود، روغن را با یک سم حشرهکش یا قارچکش قاطی میکنیم. با این کار، دیگر هیچ آفتی راه فرار ندارد! روغن کارِ خفه کردن را انجام میدهد و سم هم سراغِ آنهایی میرود که جانسختتر هستند؛ یک تیر و دو نشان! برای مثال در برخی باغها از ترکیب روغن ولک با سمهای حشرهکش سیستمیک استفاده میشود تا تخمها و لاروهای پنهان بهتر کنترل شوند. در مورد بیماریهای قارچی، ممکن است از ترکیبات مسی برای پیشگیری از لکهبرگی یا شانکر استفاده شود.نکته کلیدی این است که نوع سم و مقدار آن باید بر اساس توصیه کارشناس گیاهپزشکی انتخاب شود، چون مصرف بیشازحد یا ترکیب اشتباه میتواند به درخت آسیب بزند.
مراحل انجام سمپاشی زمستانی
سمپاشی موفق فقط پاشیدن یک محلول روی درخت نیست. چند مرحله مهم دارد:
اول، هرس مناسب. پیش از سمپاشی، شاخههای خشک، بیمار یا شکسته باید حذف شوند. این کار هم تهویه درخت را بهتر میکند و هم محلهای تجمع آفات را کم میکند.
دوم، تمیز کردن اطراف درخت. برگهای ریخته و میوههای آلوده روی زمین میتوانند محل زمستانگذرانی آفات باشند. جمعآوری و از بین بردن آنها بخشی از کنترل غیرشیمیایی است.
سوم، تنظیم درست سمپاش. محلول باید به همه قسمتهای درخت برسد؛ از نوک شاخهها تا تنه. پوشش یکنواخت بسیار مهم است. اگر فقط بخشی از درخت خیس شود، آفات در بخشهای دیگر زنده میمانند و دوباره تکثیر میشوند.

چه اشتباهاتی رایج است؟
این کار مثلِ این میمونه که برایِ گرم شدن، ده تا پتو رویِ خودت بندازی؛ شاید دیگه سرما رو حس نکنی، ولی قطعاً خفه میشی! روغن هم باید لایهش نازک و استاندارد باشه. غلظتِ زیاد به جایِ اینکه فقط دشمن (آفت) رو بکشه، رفیق (جوانه) رو هم از بین میبره. اشتباه دیگر، سمپاشی در هوای خیلی سرد یا خیلی گرم است. در دمای پایین، اثر سم کاهش مییابد و در دمای بالا ممکن است به بافت گیاه آسیب برسد.
این کار مثلِ مصرفِ بیرویهیِ آنتیبیوتیک میمونه. اگه برای هر دردی فقط یه قرصِ ثابت بخوری، بدنت دیگه به اون دارو جواب نمیده. آفاتِ باغ هم همینطورن؛ اگه همیشه با یه مدل محلول ازشون استقبال کنی، نسلهایِ بعدیشون عملاً نسبت به اون «واکسینه» میشن.
تأثیر سمپاشی زمستانی بر محیطزیست
خیلیها تا اسمِ سم میآید نگرانِ طبیعت میشن، ولی سمپاشیِ زمستونه برعکس عمل میکنه. اگه این کار رو اصولی انجام بدید، مصرفِ کلِ سمِ باغت در طولِ سال خیلی کمتر میشه. چون همون اولِ کاری جمعیتِ آفتا رو پایین میآری و دیگه لازم نیست تویِ فصلِ رشد هر روز سمپاش رو راه بندازی.از طرف دیگر، چون در زمستان بسیاری از حشرات مفید فعال نیستند، آسیب به آنها کمتر است. البته رعایت دوز مناسب و جلوگیری از آلودگی آبهای سطحی بسیار مهم است.

آیا همه درختها نیاز به سمپاشی زمستانی دارند؟
خیر. اگه درختت سرحاله و پارسال هم مریضیِ خاصی نداشته، وسواس بهخرج نده و الکی سمپاشی نکن. باغبانیِ جدید میگه «مدیریتِ تلفیقی» داشته باش؛ یعنی ترکیبِ کارهایِ زراعی، فیزیکی و بیولوژیک. سم باید آخرین گزینهت باشه، اون هم فقط وقتی که واقعاً لازمه.
برای مثال اگر در باغی جمعیت آفات کم است، شاید هرس مناسب و حذف شاخههای آلوده کافی باشد. سمپاشی زمانی معنا دارد که بر اساس بررسی دقیق، احتمال طغیان آفت وجود داشته باشد.

نقش سمپاشی زمستانی در افزایش محصول
خیلی ساده است؛ وقتی همان اولِ فصل حسابِ آفات را میرسی، درخت دیگر مجبور نیست انرژیاش را بگذارد برای ترمیم زخمهایش یا جنگیدن با حشرات. اینطوری تمامِ زورش را میگذارد برای قد کشیدن و بار دادن، و در نتیجه خیلی بهتر رشد میکند. جوانههای سالمتر، گلدهی بهتر و در نهایت میوههای باکیفیتتر نتیجه این مدیریت پیشگیرانه است.در باغهای حرفهای، سمپاشی زمستانی بخشی از یک برنامه منظم سالانه است. این برنامه شامل تغذیه مناسب، آبیاری اصولی و هرس علمی هم میشود. هیچ سمپاشیای نمیتواند جایگزین مدیریت صحیح باغ شود.
خلاصه کلام اینکه سمپاشی زمستانی یک جور پیشگیری است؛ اگر به موقع، به اندازه و طبق نیازِ واقعی انجام شود، جلویِ خیلی از دردسرهای بهار را میگیرد. اما یادت باشد، این کار نباید تبدیل به یک عادتِ همیشگی و بدون فکر شود. هر باغی برای خودش یک شخصیتِ مستقل دارد و باید طبقِ شرایطِ خودش با آن رفتار کنی.زمستان زمانی است که درخت در سکوت و آرامش به سر میبرد، اما زیر پوست سخت و شاخههای بیبرگ، زندگی در جریان است. با یک مدیریت هوشمندانه در این فصل، میتوان بهاری سالمتر و پربارتر را رقم زد.

بهترین و پرفروشترین کود کشاورزی (20-20-20)
کود 20-20-20 یا کود «سه بیست» یک غذای کامل برای گیاه است. در این کود، سه عنصر حیاتی (نیتروژن، فسفر و پتاسیم) به مقدار مساوی تقسیم شدهاند. استفاده از آن باعث میشود گیاه شما در تمام مراحل زندگیاش، از ریشه تا برگ، حسابی تقویت شود و سالم بماند. این کود در بستهبندیهای کوچک ۱۰۰ گرمی فروخته میشود. ویژگی خوبش این است که بلافاصله بعد از استفاده، نتیجهاش را روی گیاه میبینید؛ اما در عین حال، اثر مثبت آن تا ۸ ماه در خاک باقی میماند و گیاه را تغذیه میکند.
طریقه استفاده:
- محلولپاشی روی برگها: ۱ تا ۲ گرم کود را در یک لیتر آب حل کنید و هر دو هفته یکبار روی برگها اسپری کنید.
- مصرف خاکی: ۲ تا ۳ گرم کود را در یک لیتر آب حل کرده و ماهی یکبار پای گیاه بریزید.
به خاطر اینکه این کود هم خیلی سریع اثر میکند و هم موادش کاملاً اندازه و دقیق است، برای هر جایی (از چند گلدان در خانه و گلخانه گرفته تا زمینهای بزرگ کشاورزی) یک انتخاب عالی است. استفاده از آن نهتنها رشد گیاه را بیشتر میکند، بلکه باعث میشود محصول نهایی هم باکیفیتتر و مرغوبتر شود.



