تجربه بیماران از بیماری هانتاویروس

تجربه بیماران از بیماری هانتاویروس موش



هانتاویروس موش یکی از بیماری‌های نادری است که در سال‌های اخیر در کشورهای مختلف از جمله چین، آمریکا و کره جنوبی دوباره مورد توجه قرار گرفته است. با وجود آنکه از دهه‌های قبل این ویروس در میان جوندگان شناسایی شده بود، اما انسان‌ها بیشتر در شرایط خاص و در تماس مستقیم با محیط‌های آلوده به فضولات موش‌ها و رات‌ها دچار عفونت شده‌اند. بر اساس گزارش‌های رسمی، افرادی که از این بیماری جان سالم به در برده‌اند، تجربیاتی بسیار سخت و گاه ترسناک از دوران بیماری خود توصیف کرده‌اند؛ تجربیاتی که می‌تواند برای آگاهی جامعه بسیار مفید باشد.

بیماران مبتلا به هانتا ویروس موش چه چیزی تجربه کردند؟- ایران سم

هانتاویروس‌ها خانواده‌ای از ویروس‌های منتقل‌شونده از جوندگان به انسان مثل موش هستند. برخلاف بسیاری از بیماری‌های ویروسی، انتقال آن از انسان به انسان به‌ندرت اتفاق می‌افتد. مهم‌ترین راه ابتلا، استنشاق ذرات آلوده ناشی از ادرار، مدفوع یا بزاق جوندگان است. در محیط‌های بسته مانند انبارهای غلات، خانه‌های قدیمی یا چادرهای کوهنوردی، این ذرات به‌راحتی در هوا پخش می‌شوند. به گفته CDC، تمیز کردن محیط‌های آلوده بدون رعایت محافظت، اصلی‌ترین عامل ابتلا در آمریکای شمالی و جنوبی بوده است.

هانتاویروس دو نوع اختلال اصلی در بدن انسان ایجاد می‌کند:

1)سندروم ریوی هانتاویروس (HPS) که در قاره آمریکا شایع است.تب خونریزی‌دهنده همراه با سندروم کلیوی (HFRS) که عمدتاً در آسیا و اروپا مشاهده می‌شود

2)بیماران در مراحل اولیه هر دو نوع بیماری احساس خستگی، تب، کوفتگی، درد عضلات و سردرد گزارش کرده‌اند. از زبان یکی از بیماران آمریکایی، که در سال ۲۰۲4 از HPS رهایی یافته بود:

انواع بیماری و علائم بالینی هانتا ویروس موش- ایران سم

((فکر می‌کردم فقط یک سرماخوردگی ساده است. اما فقط سه روز بعد، حس می‌کردم سینه‌ام در حال فشرده شدن است و نمی‌توانم درست نفس بکشم. وقتی به بیمارستان رسیدم، ریه‌هایم پر از مایع شده بود)).در مراحل بعدی، بیماران ریوی دچار سرفه‌های شدید و احساس غرق شدن در نفس خود می‌شوند. پزشکان توضیح داده‌اند که در این مرحله، مایع حاصل از واکنش سیستم ایمنی در ریه‌ها جمع می‌شود و تبادل اکسیژن مختل می‌گردد.

در بیماران نوع HFRS که بیشتر در چین و کره دیده شده، علائم متفاوتی گزارش شده است. طبق گفته یکی از بیماران در چین:

((درد پشت و شکم غیرقابل تحمل بود، طوری که نمی‌توانستم بایستم. فشار خونم مدام پایین می‌رفت و ادرارم قطع شده بود.))

این بیماران معمولاً دچار آسیب حاد کلیه، کاهش حجم ادرار، و حتی خون‌ریزی داخلی می‌شوند. در برخی موارد نیز صورت و چشم‌ها به دلیل التهاب رگ‌های خونی، قرمز می‌شوند.

تجربه عمومی بیماران مبتلا به بیماری هانتا موش- ایران سم

تجربه عمومی بیماران مبتلا به هانتا ویروس موش

مصاحبه‌هایی که با بهبود‌یافتگان در رسانه‌های پزشکی و گزارش‌های محلی انجام شده، تصویری واقعی از رنج بیماران ارائه می‌دهد. بیشتر آن‌ها دوره بیماری را در سه مرحله توصیف کرده‌اند:

  • مرحله تب و ضعف عمومی (روزهای اول تا سوم): بیمار احساس تب، لرز، بدن‌درد و سردرد دارد. برخی بیماران گفته‌اند «احساس سرما و درد در استخوان‌ها» اولین نشانه بوده است.

  • مرحله بحرانی (روزهای چهارم تا نهم): در این دوره نشانه‌ها شدید می‌شود. در نوع ریوی، تنگی نفس و احساس خفگی بروز می‌کند. در نوع کلیوی، بیمار با تهوع، درد شکم و اختلال در ادرار مواجه می‌شود.

  • مرحله بهبودی: افرادی که از مرحله بحرانی عبور می‌کنند، معمولاً ضعف شدید، بی‌خوابی و افسردگی موقت را تجربه می‌کنند. برخی گفته‌اند:

((بعد از ترخیص هنوز احساس خستگی و گیجی داشتم. ماه‌ها طول کشید تا نفس‌هایم مثل قبل شود)).درمان خاصی برای این بیماری وجود ندارد. مراقبت‌ها شامل اکسیژن‌تراپی، مایعات داخل وریدی و کنترل علائم است. برخی کشورها مانند کره جنوبی استفاده محدود از داروی ضدویروس ریباویرین را گزارش کرده‌اند، که در نوع کلیوی ممکن است شانس بهبودی را افزایش دهد.

آمار و گزارش جهانی در مورد بیماری هانتا ویروس- ایران سم

براساس داده‌های رسمی، مرگ‌ومیر در نوع ریوی حدود ۳۵ تا ۴۰ درصد و در نوع کلیوی بین ۱ تا ۱۵ درصد است. آمریکا، آرژانتین، چین، کره جنوبی، فنلاند و روسیه از مناطقی هستند که بیشترین موارد گزارش‌شده را دارند. موج اخیر در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ بیشتر در میان کارگران انبارها، مزرعه‌داران و گردشگرانی که در مناطق جنگلی اقامت کرده بودند، مشاهده شد. اکثر این بیماران هیچ تماس مستقیمی با حیوانات نداشتند، اما در محیط‌هایی بودند که جوندگان فعالیت داشتند.

برخی بیماران پس از بهبودی، احساس اضطراب و ترس از مکان‌های بسته یا تماس با حیوانات را بیان کرده‌اند. به گفته دکتر «کیم یونگ» از دانشگاه سئول:

((بازماندگان، علاوه بر عوارض جسمی، دچار اضطراب پس از سانحه می‌شوند؛ چون بسیاری در طول بیماری احساس نزدیک شدن مرگ داشته‌اند.))

افراد مبتلا معمولاً از تغییر سبک زندگی خود پس از بیماری نیز گفته‌اند — از جمله پرهیز از انبارهای تاریک، پاک‌سازی مداوم منزل، و مراقبت شدید در سفر یا کمپینگ.

پیشگیری از ویروس هانتا موش از دیدگاه بیماران و متخصصان 

تقریباً همه بیماران در مصاحبه‌های خود تأکید کرده‌اند که اگر از خطر جوندگان آگاه بودند، شاید هرگز مبتلا نمی‌شدند. نکات پیشگیری که هم از سوی آنان و هم متخصصان مشترکاً بیان شده عبارت‌اند از:

  • تمیز کردن محیط با ماسک و دستکش، به‌جای جارو یا دمنده.

  • نگهداری مواد غذایی در ظروف بسته و جلوگیری از ورود موش‌ها به خانه.

  • بستن سوراخ‌ها و شکاف‌ها در ساختمان.

  • اجتناب از لمس موش‌های مرده یا لانه‌ها بدون محافظت.

هانتاویروس اگرچه واگیردار بین انسان‌ها نیست، اما بیماری‌ای کشنده در صورت تماس باجوندگان آلوده به‌شمار می‌رود. روایت‌های بیماران نشان می‌دهد که شناخت دیرهنگام علائم و عدم آگاهی از نحوه انتقال، عامل اصلی مرگ‌ومیرها بوده است. افزایش اطلاع‌رسانی عمومی، آموزش روش‌های تمیزکاری ایمن، و ارتقای بهداشت محیط در مناطق روستایی و انبارها، می‌تواند نقش مهمی درپیشگیری از این بیماری هانتا ویروس موش ایفا کند.

در نهایت، تجربه افرادی که از این بیماری جان سالم به در برده‌اند، درسی ارزشمند است: بی‌توجهی به سلامت محیط و تماس با جوندگان، بهایی سنگین خواهد داشت.



مدیریت سایت
مدیریت سایت
مقالات: 370

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *